Hastaneden çıktığımız gün ben yolculuğa başlamış ve hayata artık farklı bir açıdan bakar durumdaydım. Aslında ilk başlarda bunun ne kadar süreceği konusunda şüphelerim vardı. Ama...
3 ay hastane odasında. Kendinizi duvara çarpmış gibi hissediyorsunuz. O kadar çok şey fark ediyorsunuz ki orada. Kendinize acıdığınız için kendinizden utanmaya başlıyorsunuz. Kısa zaman...
O dönemde saçlarım bayağı değişiklikler yaşadı. 3 numara, kırmızı, kızıl, tekrar 3 numara, içinde mavi ve yeşilin de olduğu 5 renkli bir kafa, turuncu, ama...
Uyanış ile birlikte değişim gelir. Bunun önüne geçemezsiniz. Bir süreliğine kaçabilirsiniz ama fark etmez sonunda değişimi kabullenmek zorundasınız. Biliyorum uyanış olmadan da değişimler var diyeceksiniz....
Şöyle bir yazdıklarıma baktım da sanırım yolculuk öncesini kısa tutmak yolculuğun bana kattığını ve bu yolculuk öncesi çektiğim sancıları anlamanızda yeterli olmayacak. Hala sancılar çekiyorum....
Ben farklıyım derken aslında biliyorum ki artık herkes farklı. Herkes farklı bir kişi barındırıyor içinde. Bize öğretilen hatta öğretilmekle kalmayıp ezberletilen kalıplar sayesinde benzer oluyoruz...